Σύνδεση  \/ 

My heart belongs to daddy: 5 μπαμπάδες εξομολογούνται

 

 

Screen Shot 2016 07 05 at 5.22.07 PM

 

Της Μάνιας Βασιλειάδου 

 

Screen Shot 2016 07 05 at 5.37.23 PM

Screen Shot 2016 07 05 at 5.41.52 PM

Ήθελα πολύ να γίνω πατέρας. Από μικρός σχετικά. Περίεργο ε? Λένε πως οι άντρες δεν έχουν τέτοια «καμπανάκια» στον οργανισμό τους, πως φοβούνται την ευθύνη της οικογένειας, πως το μυαλό τους είναι αλλού, πως η φύση δεν τους προορίζει γι αυτό, και πολλά άλλα λένε.

Και φτάσαμε στο 2011. Και ήταν Μάιος. Κι από έναν εξώτερο ουρανό, από ένα σύμπαν που κρυφακούει τις προσευχές μας κι από μία συγχρονικότητα εξαιρετική (διότι στο σύμπαν αρέσουν οι συμπτώσεις (σταματήστε με γιατί θα πω κι άλλα τέτοια Παουλο Κοελίστικα) στο κατώφλι της δικής μου επετείου γέννησης, έσκασε μύτη ένα πλάσμα αγγελικό, που έκανε τα πνευμόνια μου να σκάσουν από οξυγόνο και τα μάτια μου αγκάλιασαν τους δακρυγόνους αδένες τους και το μέσα μου βαλσάμωσε.

Αυτό ήταν. Μαίες και γιατρός ενθουσιασμένοι μου πέρασαν στο πέτο το παράσημο. Είχα γίνει πατέρας. Επομένως, δικαιωματικά πια μπορούσα να γιορτάσω τον Ιούνιο του 2011 τη γιορτή του πατέρα. Είχα ένα παιδάκι κι αυτό με έκανε αυτόματα πατέρα. Μάλιστα. Δηλαδή, φοράς μία ιατρική μπλούζα και αυτό σε κάνει αυτόματα γιατρό, φοράς ράσα και αυτό σε κάνει παπά.

Υπάρχουν τίτλοι που δίνονται ως απόρροια φυσικών σχέσεων, όμως οι τίτλοι αυτοί από μόνοι τους εμπεριέχουν τόσο συναισθηματικά φορτισμένες λέξεις που ίσως είναι τελικά άδικο να μοιράζονται για περιστατικά που θα μπορούσαν και να είναι «τυχαία». Εγώ χάρηκα πολύ που το 2011 έγινα πατέρας. Αλλά εκείνη τη στιγμή έγινα πατέρας απλά επειδή ένα βρέφος έφερε και το δικό μου DNA.

Το όνειρό μου είναι να γίνομαι καθημερινά μπαμπάς.

Και το προσπαθώ, σας το ορκίζομαι. Το προσπαθώ σκληρά. Αλλά ποτέ δεν θα έχω το θάρρος να χαρώ ή να γιορτάσω τη γιορτή του πατέρα εγώ για τον εαυτό μου. Αυτό θα συμβεί μόνο εάν ο γιος μου κάποτε, έρθει μία μέρα σαν κι αυτή στο σπίτι μου, με μπύρες και πίτσες και μου πει «μπαμπά, σήμερα είναι η γιορτή σου. Είναι αυτή η γιορτή που αν εσύ δεν γιόρταζες σήμερα εγώ δεν θα ήμουν αυτός που είμαι. Είμαι αυτός που είμαι επειδή ήσουν από τους μπαμπάδες που τους αναγνωρίζω το δικαίωμα να μπορούν να γιορτάσουν σήμερα. Ήσουν πάντα κοντά μου, δίπλα μου, με στήριξες, με αγάπησες, με σεβάστηκες και ενώ με προστάτευες με τις μεγάλες φτερούγες σου ταυτόχρονα φρόντιζες να δυναμώνεις τα δικά μου φτερά για να μπορώ να γίνω ελεύθερος άνθρωπος. Αυτή η γιορτή είναι για σένα, στην κερνάω εγώ για όλα όσα με κέρασες αυτά τα χρόνια». (θα ήθελα να πει κι άλλα, πολλά θα ήθελα να πει, αλλά δεν έχει νόημα να το γράψω εγώ ολόκληρο το σενάριο εκείνης της συνάντησης. Ας σκεφτεί και κάτι μόνος του! Όλα εγώ πια?)

Μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή για μένα, εύχομαι σε όλους τους μπαμπάδες που έχει έρθει το πλήρωμα του χρόνου για εκείνους να λάβουν την ευχετήρια κάρτα από το παιδί τους, να είναι πάντα δυνατοί και να στέκονται φάροι στις δικές μας προσπάθειες μέσα από τις φουρτούνες που περνάμε στην προσπάθειά μας να μετατρέψουμε τον τυπικό τίτλο του πατέρα – λόγω γέννας – σε ουσιαστικό παράσημο ζωής.

Ας πάμε σε ένα σχολείο και ας ζητήσουμε από τα παιδιά να σηκώσουν το χέρι αν θεωρούν πως οι πατεράδες τους γιορτάζουν σήμερα. Και με μία μαγική κάμερα ας βάλουμε τους μπαμπάδες να παρακολουθούν από το δωμάτιο επικοινωνίας, να δουν αν το παιδάκι τους σήκωσε το χέρι του. Αμέσως μετά ας κάνουμε το αντίστροφο. Ας ρωτήσουμε τους μπαμπάδες αν θεωρούν πως γιορτάζουν σήμερα και αν ναι, ας σηκώσουν το χέρι. Και τα παιδάκια τους να παρακολουθούν από μακριά με το κιάλι του πειρατή που τους είχατε πάρει δώρο για τα γενέθλιά τους και νομίζατε πως κάνατε το χρέος σας. Τώρα ας αντιστοιχίσουμε τα σηκωμένα χέρια και ας βγάλουμε τα συμπεράσματά μας.

Έχουν άραγε τα παιδιά μας την εικόνα που εμείς πιστεύουμε πως έχουν για εμάς ως μπαμπάδες?

Εσύ γιορτάζεις σήμερα? Ο μπαμπάς σου?

Screen Shot 2016 07 05 at 5.37.33 PMΟ Αλέξανδρος Παπαγιάγκου είναι ο συγγραφέας του βιβλίου Χαπι Daddy απο τις εκδόσεις Bookstars και δεινός blogger του http://xapidaddy.blogspot.gr/

 

Screen Shot 2016 07 05 at 5.54.37 PM

 

 

 

 

 

 

Screen Shot 2016 07 05 at 6.04.42 PMΟ Σταύρος Σταυρινός είναι ο εμπνευστής του Superdad.gr.

Λίγο πριν το τέλος του 2012 γεννήθηκε η κόρη του και μαζί με αυτήν και η ιδέα για τη δημιουργία ενός site για μπαμπάδες.

Το superdad.gr είναι μια συλλογική προσπάθεια να ευαισθητοποιήσει τους πατέρες, μέλλοντες και νυν, να γίνουν όσο το δυνατόν καλύτεροι μπαμπάδες για τα παιδιά τους με ενημέρωση σε φλέγοντα θέματα και με όπλο το χιούμορ.

 Ο superdad είναι ένας άνθρωπος κι αυτός σαν όλους τους άλλους, με αδυναμίες και λάθη στο ενεργητικό του, με πράγματα που γνωρίζει και άλλα πολλά που όμως δεν γνωρίζει, με πράγματα που μπορεί να κάνει και άλλα τόσα που δεν μπορεί.

Προσπαθεί όμως καθημερινά να ζει «ηρωικά». Δηλαδή να μη φοβάται να κάνει πράγματα με το παιδί του και για το παιδί του, να πιστεύει πάντα στο καλό, αλλά κυρίως στον ίδιο του τον εαυτό. Και τελικά με λίγη παραπάνω προσπάθεια και επιμονή, να κάνει θαύματα σαν ένας σύγχρονος σούπερ – ήρωας.

Πάντως το αν θεωρείται κανείς σούπερ μπαμπάς, εξαρτάται καθαρά και μόνο από το αν το παιδί του τον βλέπει ως ήρωα. Και δεν χρειάζονται πολλά για να συμβεί αυτό. Και αυτό γιατί ο superdad δεν είναι ο πανταχού παρών, δυνατός, αποτελεσματικός και υπεράνθρωπος πατέρας που έχει τη λύση και την απάντηση για όλα. Ούτε ο πατέρας που τα κάνει όλα τέλεια. Ο superdad είναι ένας άνθρωπος κι αυτός σαν όλους τους άλλους, με αδυναμίες και λάθη στο ενεργητικό του, με πράγματα που γνωρίζει και άλλα πολλά που όμως δεν γνωρίζει, με πράγματα που μπορεί να κάνει και άλλα τόσα που δεν μπορεί. Και σίγουρα με επαγγελματικές και άλλες υποχρεώσεις που πολλές φορές μπορούν να στερούν την παρουσία του από την οικογένεια. Με κούραση που τον αποτρέπει κάποιες φορές να συμμετέχει όσο θα ήθελε ο ίδιος.

 Η επιλογή του ονόματος βασίστηκε στο γεγονός ότι τουλάχιστον για τους περισσότερους άντρες, οι σούπερ ήρωες των κόμικς σημάδεψαν τα παιδικά μας χρόνια έστω σε κάποιο βαθμό. Μπορεί στην πορεία, μεγαλώνοντας, να εγκαταλείψαμε αυτά τα όνειρα αλλά αγκαλιάσαμε νέα, κάναμε σχέδια για σπουδές, θέσεις εργασίας, καριέρες, ταξίδια, αυτοκίνητα, μηχανές. Και δεν είχαμε ανάγκη για ταύτιση με κανένα σούπερ ήρωα πια.

 Από την άλλη, τα παιδιά έχουν ανάγκη από σωστά πρότυπα και γιατί όχι ακόμα και ήρωες. Αν είναι κάτι που πρέπει να μάθουμε από τους σούπερ ήρωες των κόμικς είναι ότι δεν χρειάζεται να γεννηθεί κανείς με υπερδυνάμεις, προκειμένου να γίνει ήρωας. Γιατί τελικά δεν είναι δύσκολο να μάθει κανείς να ζει ηρωικά. Τι σημαίνει αυτό στην προκειμένη περίπτωση; Να μη φοβάται να κάνει πράγματα με το παιδί του και για το παιδί του, να πιστεύει πάντα στο καλό, αλλά κυρίως στον ίδιο του τον εαυτό. Ο οποίος, τελικά με λίγη παραπάνω προσπάθεια και επιμονή, είναι ικανός να κάνει θαύματα. Ούτως ή άλλως έτσι ως θαύματα βλέπαμε και εμείς κάποια πράγματα που έκαναν για μας οι άλλοι όταν ήμασταν παιδιά.

     1. Ποια ήταν η  ανάγκη που σε οδήγησε στη δημιουργία του Superdad.gr;

Δεν ξέρω αν υπήρχε ανάγκη αυτή καθαυτή, υπήρχε πάντως ένα κενό στην ενημέρωση στο ελληνικό διαδίκτυο σχετικά με το σύγχρονο πατέρα και τους ρόλους του - σε αντίθεση με μια πληθώρα ιστότοπων και ιστολογίων για τη μητέρα και τη μητρότητα. Αυτό το κενό θα προσπαθήσει να καλύψει το superdad.

2. Πιστεύεις ότι έχουν αλλάξει οι ρόλοι των γονιών τα τελευταία χρόνια;Ποιες  είναι οι καινούργιες ευθύνες στις οποίες καλείται ν’ανταποκριθεί ο σύγχρονος «μπαμπάς»;

Οι κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές των τελευταίων χρόνων έχουν επηρεάσει σημαντικά τους παραδοσιακούς ρόλους της γυναίκας και του άντρα, οπότε είναι εύλογο ότι έχουν αλλάξει  ανάλογα και οι ρόλοι τους ως γονείς, τουλάχιστον στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν πια συγκεκριμένες ή δεδομένες αρμοδιότητες για τη μητέρα και για τον πατέρα.

Ο ρόλος του πατέρα σήμερα δεν περιορίζεται πια στο να παρέχει την οικονομική στήριξη στην οικογένεια και να θέτει όρια και κανόνες με ευθύνη την τήρησή τους. Ο σύγχρονος πατέρας εμπλέκεται πολύ περισσότερο στην ανατροφή και διαπαιδαγώγηση των παιδιών του μέσα από μια πιο ενεργή και διευρυμένη συμμετοχή στην καθημερινότητα της οικογένειας.

Οι σύγχρονοι γονείς μοιράζονται τα καθήκοντα και συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο όπου χρειάζεται. Επίσης κατά κάποιο τρόπο θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι σύγχρονοι γονείς κάνουν υπερωρίες: εργάζονται, φροντίζουν και ανατρέφουν τα παιδιά, ασχολούνται με το σπίτι και προστατεύουν την οικογένεια. Και οι δύο αλλά και ο καθένας με τον τρόπο του. 

3. Πώς έχει αλλάξει την καθημερινότητα, τον τρόπο σκέψης αλλά και τις ισορροπίες στη σχέση σου η έλευση του παιδιού;

Το παιδί στο ζευγάρι είναι αλλαγή. Μεγάλη!  Στην αρχή, όπως όλοι πιστεύω, δυσκολεύεσαι να προσαρμοστείς, αλλά τελικά, όπως όλοι, τα καταφέρνεις!

 Τα παιδιά μπορεί να απαιτούν θυσίες χρόνου και επιλογών, ωστόσο είναι βέβαιο ότι στις ξεπληρώνουν όλες και με το παραπάνω με όλες εκείνες απίστευτες στιγμές που σε αγκαλιάζουν σφιχτά, που σε παίρνουν από το χέρι για να σου δείξουν κάτι, που σου κολλάνε αυτοκολλητάκια στο κινητό, που σε φωνάζουν μπαμπά…μια καθημερινή υπενθύμιση πως η ευτυχία κρύβεται στα μικρά πράγματα

4. Πες μου ένα «μότο ζωής» που  θα ήθελες να περάσεις στην κόρη σου;

Να είσαι ο εαυτός σου…

5. Τι σε φοβίζει περισσότερο στο μέλλον του παιδιού σου;

Τα πάντα! Όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν ότι δε φημίζομαι για την ικανότητα να ατενίζω το μέλλον με αισιοδοξία. Διατηρώ πάντα τις επιφυλάξεις μου, ώστε να μπορέσω να διαχειριστώ συναισθηματικά ανάλογα οποιοδήποτε και αν είναι το αποτέλεσμα, αίσιο ή απαίσιο. Το μέλλον, γενικά, με φοβίζει…

  6. Και για το τέλος δώσε μου 5 χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει οπωσδήποτε ένας σύγχρονος μπαμπάς;

  1. Να αφιερώνει χρόνο
  2. Να έχει υπομονή
  3. Να έχει χιούμορ
  4. Να μην είναι ξερόλας
  5. Να δίνει αγάπη, αγάπη, αγάπη!

 

Screen Shot 2016 07 05 at 6.07.30 PMScreen Shot 2016 07 05 at 6.10.52 PM

 

 

 

       

 

O Δημήτρης Αθάνατος είναι μαιευτήρας  - γυναικολόγος

και πατέρας δύο καταπληκτικών αγοριών επτά και οκτώ χρονών , του Μάριου και του Νικόλα.

1. Οταν καθημερινά δίνεις ζωή σε παιδιά, πώς νοιώθεις όταν έρχονται 

στον κόσμο τα δικά σου παιδιά;

 Νομίζω όπως κάθε πατέρας, μαγεμένος και αγχωμένος την ίδια στιγμή

2. Το επάγγελμα του γιατρού, εξ ορισμού, απαιτεί πολύωρη απουσία από το σπίτι. Πώς καταφέρνεις να είσαι “παρών” στην καθημερινότητα των παιδιών σου;

 Η φύση της εργασίας μου είναι πραγματικά απαιτητική, ψυχικά και σωματικά. Όλος ο υπόλοιπος χρόνος της ζωής μου είναι αφιερωμένος στην οικογένειά μου, στη σύζυγό μου, που παλεύει να καλύψει το κενό μου, και στα αγόρια μου

4. Τί σε φοβίζει περισσότερο στο μέλλον τους;

Αυτό που εύχομαι για αυτούς είναι να είναι υγιείς.

5. Δωσε μου μία φράση που θα είναι η συμβουλή – ζωής σου για εκείνα.

 Να ζούνε το παρόν έντονα και να προσπαθούν να κάνουν το αύριο καλύτερο. 

 

Screen Shot 2016 07 05 at 6.18.20 PM

 

 

 

 

5fb7436c 03f9 4302 900e b3aabc090237

Ο Νικόλας Χατζηγιακουμής είναι Καθηγητής Φυσικής Αγωγής, προπονητής βρεφικής κολύμβησης εδώ και 13 χρόνια και πατέρας δύο υπέροχων παιδιών, ενός πεντάχρονου ιχθύ και μίας τρίχρονης γοργόνας.

1. Πώς αισθάνθηκες την πρώτη φορά που έμαθες ότι θα γίνεις πατέρας και πώς τη δεύτερη;

Την πρώτη φορά η χαρά μου ήταν ανείπωτη κι ένιωσα τρελό μούδιασμα από συγκίνηση. Ισως και κάτι να μπήκε στα μάτια μου εκείνη την ώρα… Όταν έμαθα ότι είναι αγόρι, ένιωσα μια πληρότητα. Έτσι μου βγήκε. Τη δεύτερη φορά τα συναισθήματα ήταν το ίδιο δυνατά, αλλά με λίγη παραπάνω περηφάνια! Ειδικά όταν έμαθα και το φύλλο, τρελάθηκα, είπα: “Ωχ, η κόρη θα μου πάρει το μυαλό !“

2. Η ιδιότητα σου ως προπονητή και η πολύχρονη εμπειρία σου με τα παιδιά, βοήθησε στον καινούργιο ρόλο σου ως «μπαμπά» και με ποιον τρόπο;

Η αλήθεια είναι ότι λόγω της πολύχρονης επαφής μου με τα παιδιά, ήθελα πάντα να κάνω δική μου οικογένεια από μικρός. Έτσι όταν ήρθαν στη ζωή μου, ήμουν αρκετά άνετος, χαλαρός και εξοικειωμένος. Η πραγματικότητα δεν απείχε πολύ από τις προσδοκίες μου. Μπορώ να πω ότι ήμουν έτοιμος και όταν ξέρεις τι να περιμένεις το χαίρεσαι πιο πολύ. Δεν αγχώνεσαι, είσαι πιο ήρεμος και αυτό περνάει και στο παιδί. Νομίζω οτι το πιο σημαντικό είναι να το χαίρεσαι κι εγώ περνάω πολύ καλά με τα παιδιά μου!

3. Ποιο είναι το λάθος, που νομίζεις ότι μπορεί να κάνεις και σε φοβίζει περισσότερο στην ανατροφή των παιδιών σου; Θα’ θελα να μαι πάντα το σωστό παράδειγμα για εκείνα με ότι αυτό συνεπάγεται, από ηρεμία κι αισιοδοξία μέχρι το χρόνο που τους αφιερώνω και τα παιχνίδια που παίζουμε μαζί. Τις φορές που δεν το καταφέρνω αισθάνομαι ενοχές. Αλλά κατέληξα πως δεν υπάρχει ο τέλειος γονιός και κάνω το καλύτερο που μπορώ.

4. Πες μου μία φράση που θα ήθελες να θυμούνται, από εσένα, τα παιδιά σου για όλη τους τη ζωή.

Να κάνουν πάντα αυτό που αγαπούν, να είναι ο εαυτός τους και να έχουν μέτρο! Παν μέτρον άριστον!

 

Screen Shot 2016 07 05 at 6.29.46 PM

 

 

 

 

4fab14a1 a556 4a5f 83f5 1a7b70fbf7d6

 

Ο Θωμάς Κουρτέσης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Διαταραχών του Κινητικού Συντονισμού, στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης στη Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού.

Eπίσης, διατηρεί τη σελίδα Skoundouflis.gr στο Fb που αφορά την ενημέρωση και συμβουλή για την ανίχνευση, αξιολόγηση και παρεμβατικής διαχείρισης των μαθησιακών δυσκολιών της κίνησης!

Τέλος, είναι περήφανος πατέρας μιας γλυκύτατης κόρης, που αποτελεί την αδυναμία όλης της οικογένειας.

1. Πες μου τα συναισθήματα σου τη στιγμή που έμαθες ότι θα γίνεις πατέρας;

Δε νομίζω πως τα συναισθήματα αυτά μπορούν να περιγραφούν ακριβώς! Θυμάμαι πως ήταν ένα συνοθύλευμα βαθιάς αγάπης για τη σύζυγό μου που μου το ανακοίνωσε κλαίγοντας, συγκίνησης που έφερνε δάκρυα στα μάτια αλλά και γλυκειάς αγωνίας και ευθύνης! Ήταν η στιγμή που σκέφτηκα «Ώπα φίλε, τα πράγματα σοβαρεύουν»! Σαν να ξαναενηλικιώθηκα!

2. Πιστεύεις ότι η ιδιότητα σου ως καθηγητής σε βοηθάει στα επιμέρους προβλήματα, που μπορεί ν’αντιμετωπίζεις, στην καθημερινότητα σου ως μπαμπάς;

Όπως συνηθίζω να λέω στους φοιτητές μου, για να γίνουμε εκπαιδευτικοί σπουδάσαμε, κάναμε μεταπτυχιακά, κάποιοι κάνανε ακόμη και διδακτορικό! Για να γίνουμε γονείς, δεν πήγαμε ούτε μια μέρα σχολείο! Ως γονείς ξεκινάμε αγράμματοι! Τίποτα και κανένα επάγγελμα δεν μπορεί να μας προετοιμάσει για αυτά που έρχονται μέρα με τη μέρα! Βέβαια, το ότι υπηρετώ σε μια εκπαιδευτική Σχολή με έχει εφοδιάσει με γνώσεις, ερεθίσματα και πηγές όπου μπορώ να ανατρέξω για τα δεκάδες θέματα που αναδύονται κάθε δευτερόλεπτο! Επίσης με βοήθησε να σχηματίσω άποψη για θέματα ανάπτυξης αλλά και εκπαίδευσης. Παρόλα αυτά συχνά νοιώθω την ανάγκη να ζητήσω βοήθεια για το τι πρέπει να κάνω! Πολλές φορές όμως, ως αγράμματος γονέας, πειραματίστηκα, έκανα λάθη, τα μετάνιωσα, τα διόρθωσα και τα επανέλαβα! Και αυτός ο κύκλος συνεχίζεται!

3. Πόσο άλλαξε τον τρόπο που αντιμετωπίζεις τη ζωή σου η έλευση του παιδιού;

Όπως προείπα, με την έλευση του παιδιού τα πράγματα σοβαρεύουν! Δε ζεις πια «μέρα με τη μέρα» αλλά αναγκάζεσαι να προγραμματίζεις σε «μικρόκυκλους» και «μακρόκυκλους», όπως λένε στην προπονητική, διότι κάθε απόφαση σου αντανακλά στην αιωνιότητα (όπως είπε και ο Ράσελ Κρόου στο «Μονομάχο»)! Όλα είναι μέρος μιας αλυσιδωτής αντίδρασης! Όχι μόνο πρέπει να προλαμβάνεις τις εκρήξεις αλλά και να ανασυντάσσεσαι μετά από αυτές που, αναπόφευκτα, θα συμβούν! Θέλει plan B, C, ….. και όλα τα γράμματα της αλφαβήτου!

4. Ποια είναι η φράση–ζωής που θα ήθελες να θυμάται η κόρη σου από εσένα: «Να προσέχεις τον εαυτό σου»!

Τελευταία τροποποίηση την: %AM, %13 %406 %2016 %08:%Ιουλ
Βαθμολογήστε το άρθρο
(0 votes)
Συνδεθείτε για να σχολιάσετε